ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ျခင္း အပိုင္း (၂)

ေရးသားသူ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္


ပထမပိုင္းတြင္ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ရာတြင္ ရွိသည့္ အတားအဆီး (၃) ရပ္ကို ေဖၚျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအတားအဆီး (၃) ရပ္ကို ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ တိုင္းရင္းသားမ်ား အားလုံးမည္သုိ႔၊ မည္ကဲ့သုိ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ရမည္ကို ဉာဏ္မီသေလာက္ တင္ျပ ေဆြးေႏြးသြားမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသုိ႔တင္ျပ ေဆြးေႏြးရာတြင္ ကြ်န္ေတာ့္၏ စိတ္ထဲတြင္ ျမန္မာျပည္ဖြါး တိုင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ားအားလုံး-
(၁) လြတ္လပ္ေသာ လူသားမ်ားအျဖစ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ခ်မ္းေျမ႕ လူပီသစြာေနထိုင္ႏိုင္ေရး။
(၂) လူ႔အခြင့္အေရး တန္းတူညီမွ် ရရွိေရး။
(၃) စည္းလုံးညီၫြတ္ေသာ ဖယ္ဒရယ္စစ္စစ္ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ေပၚေပါက္ေရးဟူေသာ စစ္မွန္ သည့္ ေစတနာ အျမင္ျဖင့္ တင္ျပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စကားပလႅင္ခံပါရေစ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ ေတာ္ေရးသားတင္ျပခ်က္မ်ားကို လူမ်ဳိးႀကီး စိတ္ဓာတ္ရွိေသာ ဗမာလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ က်ဥ္းေျမာင္း ေသာ လူမ်ဳိးေရးစိတ္ဓာတ္ရွိသည့္ တိုင္းရင္းသားတုိ႔က လက္သင့္ခံႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ျခင္း အပိုင္း (၁)

ေရးသားသူ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္


ေနာက္ခံသမိုင္း
ျမန္မာႏုိင္ငံကို ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီစံနစ္ေအာက္မွ လြတ္လပ္ေရးရရွိရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈကို ဦး႐ြက္ျပဳလုပ္ေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား ရွမ္းျပည္ ပင္လုံၿမိဳ႕ေလးတြင္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ လြတ္လပ္ေရးကို အတူတကြ ယူပါမည္ဆိုသည့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ၾကသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ ကာလမွာဘာေတြလုပ္သင္႔သလည္း

ေဆာင္းပါး ထြန္းေအာင္ေက်ာ္
၁၀၊ ၁၁၊ ၂၀၁၀
ေ႐ြးေကာက္ပြဲကေတာ့ ၿပီးသြားၿပီ၊ ထင္ထားတဲ့ အတိုင္းဘဲ ညစ္ပတ္မႈမ်ဳိးစုံလုပ္ၿပီး ႀကံ႕ဖြတ္က အရွက္ကင္းမဲ့စြာ ႏိုင္တယ္လို႔ ေၾကျငာလိုက္ပါၿပီ။ ဒီေနရာမွာ ေမးရမွာက သူတို႔ အရွက္မရွိ ႏိုင္တယ္လို႔ ေၾကျငာတာကို အတိုက္အခံေတြက လက္ခံမလား လက္မခံဘူးလား ဆိုတာပါဘဲ။
ေ႐ြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျပာင္းယူ မယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေရး စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ဟာ နအဖရဲ႕ မ်က္လွည့္ျပကြက္ေအာက္မွာ အေငြ႕ပ်ံ ေပ်ာက္ကြယ္လို႔ သြားခဲ့ပါၿပီ။

ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ လက္ရွိ တာဝန္ယူေနေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား သိေစရန္

 

 သမိုင္းဝင္ ရွစ္ေလးလုံး အေရးအခင္းႀကီးကို စစ္တပ္မွ သတ္ျဖတ္ဖိႏွိပ္ခဲ့သျဖင့္ နာၾကည္းခ်က္ မ်ားျဖင့္ ထြက္ခြာလာၾကေသာ ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရဟန္းရွင္လူတို႔ ယိုဒယား နယ္စပ္၊ တ႐ုတ္နယ္စပ္၊ အိႏၵိယနယ္စပ္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္မ်ားသုိ႔ အသီးသီး ေရာက္ရွိ လာၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ ယိုးဒယားနယ္စပ္သုိ႔ လႈပ္ရွားတက္ႂကြ သူမ်ား တေသာင္းေက်ာ္ ေလာက္ရွိလာခဲ့ၾကၿပီး ေဒသခံ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ကူညီရိုင္းပင္း ၿပီး ေကြ်းေမြးဧည့္ခံခဲ့ၾကသည္ကို ရဲေဘာ္မ်ား အားလုံး အသိပင္ျဖစ္သည္။ ထိုေရာက္ရွိလာေသာ ရဲေဘာ္မ်ားကို NDF (National Democratic Front) မဒတ (အမ်ဳိးသားဒီမုိကရက္တစ္ တပ္ဦး) မွ တာဝန္ယူ၍ စခန္းအသီးသီးမွ ေ႐ြးခ်ယ္ေပးလိုက္ေသာ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ မ်ားကို ဝမ္းခါ (ေကာ့မူးရာ) စခန္းသုိ႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၿပီး ေက်ာင္းသားညီလာခံႀကီး တရပ္ကို ကမကထျပဳ၍ က်င္းပေပးခဲ့ပါသည္။